pijnprikkels

HondenKennisCentrum.nl

De informatieve website over honden

Gebaseerd op recente wetenschappelijke inzichten

© Copyright HondenKennisCentrum.nl.

Overname van teksten en afbeeldingen is niet toegestaan!

Het delen van links op sociale media of websites wordt erg op prijs gesteld.

De negatieve gevolgen van het gebruik van pijnprikkels

De laatste jaren wordt er veel gediscussieerd over het gebruik van slipkettingen, stroombanden, prikbanden e.d. Decennia geleden was het gebruik van deze hulpmiddelen de normaalste zaak van de wereld, maar destijds was de kennis over hondengedrag nog niet zo ver gevorderd als nu (en nog steeds wordt er regelmatig nieuwe kennis opgedaan).

 

Wereldwijd zijn vele onderzoeken gedaan naar het gebruik van deze hulpmiddelen. Bij elkaar genomen kan men uit deze onderzoeken concluderen dat deze hulpmiddelen meer kwaad dan goed doen bij honden. Het doel van deze hulpmiddelen is om door middel van pijnprikkels ongewenst gedrag af te leren. Maar het negatieve effect van dit soort middelen is dat het niet alleen lichamelijke schade (zoals kneuzingen, verwondingen, beschadigingen aan het strottenhoofd, whiplash en er bestaat zelf het vermoeden dat er beschadigingen aan de ogen en hersenen kunnen ontstaan) veroorzaakt, maar vooral psychische schade. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat het toedienen van pijnprikkels tijdens het trainen zorgt voor overmatig veel stress bij honden. Wanneer men weet dat veel stress het leervermogen op dat moment blokkeert, dat wil zeggen dat de hond op dat moment niets nieuws kan leren, zal men tot de conclusie moeten komen dat dit niet de ideale trainingsmethode is.

 

Honden leren onder andere door associatie. Uit onderzoek blijkt dat honden de correctie vooral in verband brengen met wat zij op dat moment aan het doen zijn of registreren. Hij legt bijvoorbeeld op het moment van de correctie wel het verband met dat hij aan het snuffelen is, maar niet het verband tussen het negeren van het HIER-commando en de correctie. Maar ook legt hij een verband met wat hij op dat moment verder nog ziet, bijvoorbeeld een ander hond, mens of voorwerp of een bepaalde situatie, hierdoor kan de hond angst ontwikkelen voor wat hij op dat moment allemaal registreert. Uit onderzoek is vast komen te staan dat wanneer honden na een maand weer in dezelfde situatie terecht komen, het cortisolgehalte (stresshormoon) wel meer dan 3 keer zo hoog kan zijn dan normaal. Dat is voor het dierenwelzijn een onaanvaardbare hoogte! Het is dan ook niet voor niets dat diverse Europese landen deze correctiehulpmiddelen bij wet verbieden, omdat zij terecht vinden dat dit het dierenwelzijn in ernstige mate schaadt.

 

Het toedienen van pijnprikkels zorgt dus voor extra veel stress. Overmatige stress is vrijwel altijd de oorzaak van agressie bij honden. Door fysieke straf is deze agressie op dat moment misschien wel te onderdrukken, maar je kunt er op wachten dat deze agressie zich op een dag explosief manifesteert. Het toedienen van pijnprikkels zorgt er niet voor dat agressie bij de hond voor altijd voorkomen kan worden, integendeel zelfs, want uit onderzoek is gebleken dat deze manier van trainen juist veel vaker agressie uitlokt dan het trainen op een positieve manier (zonder dwang en pijn).

 

Er wordt beweerd dat slipkettingen (en prikbanden) de correctie imiteren die honden- en wolvenouders bij hun jongen doen, de zogenaamde nekbeet. In hun 13-jarig onderzoek bij het in het wild leven wolven hebben David Mech en zijn medewerkers nog nooit een correctie waargenomen. De zogenaamde nekbeet komt alleen voor bij roofdieren die hun prooidieren proberen te doden of om een concurrerende soortgenoot te doden. De hond zal een nagebootste nekbeet dan ook niet zien als een correcte, maar als aanval op zijn leven. Wanneer u dit weet, kunt u zich wel voorstellen wat voor impact dit op de hond heeft. Het zal vertrouwensband tussen de eigenaar en de hond zeker niet goed doen.

 

Voorstanders van stroombanden, slipkettingen, prikbanden ed. zullen beweren dat deze niet schadelijk zijn wanneer men deze op een juiste manier gebruikt. Maar in praktijk blijkt het bijna onmogelijk om deze hulpmiddelen te gebruiken zonder de honden (ernstige) schade toe te dienen, zelfs niet door de zogenaamde professionals. Ook beweren zij dat bepaalde honden niet zijn te trainen zonder deze hulpmiddelen. Een goede trainer of kynologisch gedragstherapeut bereikt meer zonder deze hulpmiddelen dan hondentrainers die deze middelen wel gebruiken. Het probleem ligt niet bij de honden, maar bij de ondeskundigheid van de mensen. Iemand die gebruik denkt te moeten maken van deze hulpmiddelen heeft niet genoeg deskundigheid, deze persoon heeft te weinig kennis van hondengedrag en leerprincipes. Wanneer je in gedachten had om één van deze hulpmiddelen te gaan gebruiken, ga dan eerst even na wat je eigen tekortkomingen zijn.

 

 

Tekst: Martin Reuvekamp

Beheerder: Honden Kennis Centrum

 

Dit vindt u waarschijnlijk ook interessant:

 

Volg honden kennis centrum op Twitter
Hondenboeken aanbevolen door het Honden Kennis Centrum