erfelijke_afwijkingen

HondenKennisCentrum.nl

De informatieve website over honden

Gebaseerd op recente wetenschappelijke inzichten

© Copyright HondenKennisCentrum.nl.

Overname van teksten en afbeeldingen is niet toegestaan!

Het delen van links op sociale media of websites wordt erg op prijs gesteld.

Erfelijke afwijkingen en -aandoeningen bij honden

Wat erfelijke afwijkingen zijn.

Erfelijke afwijkingen zijn aandoeningen die door (één van) de ouderdieren worden overgedragen aan de pups. Deze pups kunnen deze aandoeningen later weer overdragen aan hun nakomelingen.

 

De genen zijn de dragers van het erfelijk materiaal, dit erfelijk materiaal kan weer doorgegeven worden aan het nageslacht. Het is ook mogelijk dat een hond drager is van een erfelijke afwijking maar deze niet tot uiting komt. Wel kan deze hond de afwijking doorgeven aan de nakomelingen waar de afwijking wel weer tot uiting kan komen.

 

In de natuur komen erfelijke afwijkingen nauwelijks voor, deze worden er vanzelf uit geselecteerd doordat dieren met afwijkingen vaak niet oud genoeg worden om zich voort te kunnen planten. Bij mensen en huisdieren komen wel erfelijke afwijkingen voor, omdat hier geen natuurlijke selectie plaats vindt. Door verkeerd fokbeleid, vooral omdat er bij het fokken van rashonden alleen maar op uiterlijk wordt gelet, heeft het overgrote deel van de rashonden erfelijke afwijkingen.

 

Rashondenfokkers gaan soms zelfs zo ver dat zij familieleden kruisen omdat in deze familie volgens hen de beste uiterlijke raskenmerken voorkomen. Bij de rashonden is het nu zelfs zo dat bijna alle honden binnen een ras min of meer familie zijn. Binnen een ras wordt maar met een zo’n beperkt aantal honden (alleen de honden die voldoen aan de uiterlijke raskenmerken) gefokt, dat de genenpoel bij de veel rashonden te klein is om nog makkelijk een gezonde populatie op te bouwen. Er zijn rassen waarvan 97% van de honden een erfelijke afwijking hebben, dit is gekomen doordat rashondenfokkers gericht fokten om bepaalde uiterlijke raskenmerken nog extremer naar voren te laten komen (en nog steeds fokt men daarop). In veel gevallen zijn de afwijkingen zo erg dat men zelfs kan spreken van ernstige dierenmishandeling. De aanschaf van een dure rashond met stamboom is dus geen garantie voor een gezonde hond, integendeel zelfs, de kans is juist groter dat u een ongezonde hond in huis heeft gehaald. Het is al jaren bekend dat de gemiddelde levensverwachting van rashonden (honden met stamboom) veel lager liggen dan kruisingen. Ook de look-a-likes (rashonden zonder stamboom) worden gemiddeld ouder dan rashonden, dit laatste wordt door veel rashondenfokkers ontkend.

 

Het is erg moeilijk om erfelijke aandoeningen uit te bannen, bij sommige rassen is het misschien zelfs niet meer mogelijk. Door een goed fokbeleid en door strenge eisen aan de fokkers te stellen kan men met veel moeite proberen bij enkele rassen weer een gezondere populatie op te bouwen. Wanneer een hond een erfelijke afwijking heeft moet deze worden uitgesloten voor de fokkerij, ook zouden de nestgenoten (broers en zussen) en eventueel andere familieleden van deze hond uitgesloten moeten worden voor de fokkerij, omdat het erg waarschijnlijk is dat deze ook de afwijking in de genen hebben zitten. Er zijn steeds meer testen die erfelijke afwijkingen kunnen aantonen of uitsluiten. In de toekomst zullen er nog meer mogelijkheden komen, bijvoorbeeld door middel van DNA-testen die aan kunnen tonen of er afwijkingen in de genen liggen. Er zijn ruim 300 erfelijke afwijkingen bij honden bekend. Bij de rasvereniging kunt u informeren welke erfelijke afwijkingen veel voorkomen bij uw favoriete ras, maar of u een eerlijk antwoord krijgt is niet zeker, bij veel rasverenigingen staat nog steeds het uiterlijk van het ras op de eerste plaats, dit ten koste van de lichamelijke en psychische gezondheid van de honden.

 

N.B. Enkele jaren geleden heb ik ongeveer 50 rasverenigingen gemaild. Ik deed alsof ik op zoek was naar een rashondenpup. In deze mail vroeg ik of er in het ras erfelijke afwijkingen voorkwamen. Ik heb niet van alle rasverenigingen antwoord gekregen. Diverse rasverenigingen gaven toe dat het ras enkele afwijkingen heeft, dezelfde afwijkingen die ik ook op hun site kon vinden, of bij de Raad van Beheer. Zij beweerden dat er op werd getest en de kans daardoor erg klein was dat ik een hond zou krijgen met een erfelijke afwijking. GEEN ENKELE rasvereniging noemde alle erfelijke afwijkingen die bij het ras voorkwamen, de meeste afwijkingen binnen het ras werden bewust stil gehouden. Enkele rasverenigingen heb ik daarna gevraagd, maar nooit antwoord ontvangen.

 

Onder rashonden worden honden verstaan die voldoen aan de uiterlijke kenmerken van het ras, waarvan de beide ouders ook tot dit ras behoren en de honden zijn ingeschreven bij het stamboek van de Raad van Beheer. Look-a-likes zijn honden die uiterlijk lijken op een bepaald ras (omdat zij van een bepaald hondenras afstammen), maar deze honden zijn niet ingeschreven bij het stamboek. Rasverenigingen en rashondenfokkers roepen altijd dat het verstandiger is een rashond aan te schaffen, omdat men dan weet wie de voorouders zijn en dat zij de honden testen op erfelijke gebreken. Dit laatste is gedeeltelijk waar. Pas onder de druk van de publieke opinie zijn rashondfokkers de laatste jaren gaan controleren op erfelijke gebreken. In praktijk blijkt dat rashonden maar op een beperkt aantal gebreken getest worden. Dit zijn vooral de gebreken die bij het grote publiek bekend zijn. Op het overgrote deel van de erfelijke gebreken (terwijl die wel bij het ras voorkomen) wordt niet getest. De reden kan zijn omdat er nog geen testen voor zijn, maar meestal wordt er niet getest om financiële redenen. Men zou toch verwachten dat wanneer men een dure rashond koopt (die soms wel 5x zo duur is als een niet-rashond) dat men voor dat geld vooral op de gezondheid heeft gelet.

 

Laat uw keuze van een hond niet afhangen van het uiterlijk, maar op gezondheid en goed gedrag!

 

Tekst: Martin Reuvekamp

Beheerder: Honden Kennis Centrum

Volg honden kennis centrum op Twitter
Hondenboeken aanbevolen door het Honden Kennis Centrum