dierenwelzijnswet-1-7-2018

HondenKennisCentrum.nl

De informatieve website over honden

Gebaseerd op recente wetenschappelijke inzichten

© Copyright HondenKennisCentrum.nl.

Overname van teksten en afbeeldingen is niet toegestaan!

Het delen van links op sociale media of websites wordt erg op prijs gesteld.

Per 1 juli 2018 een verbod op het gebruik van prikbanden

Eindelijk is het zover, het gebruik van prikbanden bij honden wordt per 1 juli 2018 verboden, voor iedereen, dus ook voor ‘deskundigen’. Het gebruik van prikhalsbanden wordt trouwens niet alleen bij honden verboden, het mag ook niet bij andere dieren worden gebruikt. Het gebruik wordt aangemerkt als dierenmishandeling, zelfs het alleen dragen hiervan.

De wet schrijft hierover het volgende:

 

‘Het gebruik van of het vastbinden of aanlijnen van een dier met een voorwerp waarmee het dier door middel van scherpe uitsteeksels pijn kan worden toegebracht.’

 

Dit voorschrift heeft betrekking op voorwerpen waarmee een dier pijnprikkels kunnen worden toegebracht, bijvoorbeeld om een dier in beweging te zetten of een dier bepaalde gedragingen aan of af te leren. Er is immers geen redelijk doel om een dier aan te binden met een dergelijk voorwerp of dergelijke voorwerpen jegens een dier te gebruiken, te meer daar er minder ingrijpende methoden beschikbaar zijn waarmee het beoogde resultaat kan worden behaald. Onderwerping aan een onverwacht optredende pijnprikkel belemmert het dier onnodig in het natuurlijk gedrag. Als het voorwerp is bedoeld om de leefruimte van het betrokken dier beperkt te houden, zijn er andere meer diervriendelijke methoden beschikbaar.

 

In het besluit Houders van dieren stond al het volgende:

Artikel 1.3. Verboden gedragingen ten aanzien van dieren:

a. het zich ontdoen van een dier;

b. het schoppen van een dier;

c. het zodanig slaan van een dier dat dit letsel ten gevolge heeft;

d. het onderwerpen van een dier aan een explosieve, bijtende of brandende stof;

e. het weiden van een dier op niet beweidbaar land of, anders dan voor korte duur, weiden op slecht beweidbaar land (geldt uiteraard niet voor honden);

f. het zich vervoeren of verplaatsen, het zich laten vervoeren of laten verplaatsen of een ander doen vervoeren of doen verplaatsen op een dier of in of op een vervoermiddel dat wordt voortbewogen door een dier, indien dat vervoeren of verplaatsen de krachten van dat dier kennelijk te boven gaat, of indien het dier daartoe kennelijk niet geschikt is.

 

Aan dit artikel 1.3 wordt per 1 juli 2018 dus het gebruik van prikhalsbanden toegevoegd.

 

Ook komt er een wet die het gebruik van elektronische apparatuur gaat beperken, hier staat het volgende over in de (nieuwe) wet:

 

‘Het gebruik van apparatuur waarmee een dier door middel van stroomstoten, elektromagnetische signalen of straling pijn kan worden toegebracht, met uitzondering van elektrische afrastering of omheining die is toegelaten voor het afzetten en omheinen van een perceel en apparatuur waarvan het gebruik is gericht op het teweegbrengen van een gerechtvaardigde verandering in het gedrag van het dier ter voorkoming van gevaar voor mens of dier of aantasting van het welzijn van het dier en de gebruiker van de apparatuur daartoe over voldoende deskundigheid beschikt.’

 

Deze wet gaat pas in werking op een nader te bepalen tijdstip. Als reden hiervan wordt aangegeven dat er nog nader onderzocht moet worden of deze apparatuur onder alle omstandigheden verboden moet worden of dat er nuancering wenselijk is.

Hierover is contact geweest met verschillende dierenbeschermingsorganisaties, enkele hondengedragsdeskundigen, de politie, en opmerkelijk genoeg ook met elektronische halsbandproducenten. Deze laatste groep heeft uiteraard meer oog voor hun eigen commerciële belangen dan het dierenwelzijn. Na deze gesprekken is men tot de conclusie gekomen dat onder bepaalde, bijzondere omstandigheden een uitzondering op het verbod toegestaan zou kunnen worden.

 

De Europese Vereniging van Veterinaire Klinische Ethologie (ESVCE) van mening is dat er onvoldoende wetenschappelijk bewijs is om het gebruik van de elektronische halsband of blafband te rechtvaardigen. Deze mening deel ik en vele gedragsdeskundigen ook.

Hoewel de ESVCE vindt dat het gebruik van deze elektronische halsbanden niet te rechtvaardigen is wil men toch in uitzonderlijke gevallen deze apparatuur toestaan. Blijkbaar hebben de lobbyisten hun werk goed gedaan.

 

In de toelichting geeft men aan dat het gebruik van elektronische apparatuur in bepaalde trainings- of gebruikssituaties te rechtvaardigen is om te voorkomen dat er gevaar voor mens en dier ontstaat. In dat geval moet de rechtvaardiging kunnen worden beargumenteerd en de deskundigheid van het gebruik moet kunnen worden gegarandeerd.

 

LEES VERDER NA DE ADVERTENTIE...

Bij gebruik ter voorkoming van aantasting van het welzijn van het dier kan worden gedacht aan situaties waarin gedragsproblemen niet op een diervriendelijker manier opgelost kunnen worden en het niet oplossen van die problemen een dier in een situatie zou doen belanden waarbij het welzijn van het dier in het geding is.

 

Om het risico op welzijnsaantasting bij honden te verminderen, wordt bepaald dat het gebruik van elektronisch apparatuur slechts is toegestaan indien de persoon daarvoor over voldoende deskundigheid beschikt.

De vraag is nu alleen wie beschikt er over voldoende deskundigheid. Er zijn vele hondentrainers die vele jaren met honden werken en die zichzelf deskundig noemen maar vrijwel altijd werken met prikbanden of stroombanden, terwijl andere hondentrainers deze aversiemiddelen nooit gebruiken maar wel hetzelfde resultaat behalen.

Dit is ook een reden waarom men nog niet kan bepalen wanneer deze wet in werking treedt. Er moeten eerst regels worden gesteld over deskundigheid.

De borging van de deskundigheid kan geschieden door bijvoorbeeld het stellen van opleidingseisen aan de gedragskundige en degene die de elektronische halsband toepast dan wel de eis dat de band alleen wordt gebruikt onder toezicht en op advies van een persoon die een dergelijke cursus heeft gehad.

Met de eis van deskundigheid wordt niet alleen een correct gebruik van de band beoogd, ook wordt een deskundige in staat geacht te kunnen beoordelen of er geen diervriendelijker methoden bestaan om de problemen aan te pakken. Theoretisch zou dat betekenen dat deze apparaten slechts sporadisch gebruikt zullen worden, maar in de praktijk zal dit wel anders uitpakken, omdat er altijd hondentrainers of kynologische gedragstherapeuten zullen blijven bestaan die voor snellere (maar niet betere of diervriendelijke) oplossingen zullen kiezen.

 

Het voordeel van deze nieuwe wet zal in ieder geval wel zijn dat het gebruik van stroombanden of andere elektronische apparatuur strafbaar zal zijn voor de ‘gewone’ hondenbezitter als het gebruik hiervan niet onder toezicht staat van een ‘deskundige’. Dus iedereen mag deze niet zomaar meer gebruiken.

 

In de toelichting wordt geopperd dat de ‘deskundige’ niet altijd fysiek aanwezig kan zijn. Als voorbeeld wordt gegeven het gebruik van een anti-blafband wanneer de hond overlast geeft door overmatig te blaffen (helaas is dit voorbeeld alleen gericht op het stoppen van het blaffen en niet gericht op de oorzaak en de emoties van de hond waarom het blaft, en hiermee wordt dus ook geen rekening gehouden met het welzijn van de hond). De hondeneigenaar zal dan zelf de anti-blafband in afwezigheid van de deskundige om moeten mogen doen. De ‘deskundige’ moet dan kunnen beoordelen of de hondeneigenaar in staat is de instructies over het gebruik van de elektrische halsband goed op kan volgen.

 

Zonder toezicht van een ‘deskundige’ is het dragen van elektronische halsbanden altijd verboden, ook als er geen prikkel is of wordt gegeven. Dit omdat dieren met het enkel omhebben van de band toch de werking van dergelijke halsbanden associëren, in het geval zij eerder de werking hebben ervaren.

 

Het gebruik en het dragen van de zogenaamde prikbanden valt vanaf per 1 juli 2018 onder dierenmishandeling. Op een niet te bepalen tijdstip vallen elektronische apparaten, met uitzondering van elektronische afrastering of omheining, ook onder dierenmishandeling als deze niet onder toezicht van een deskundige staan. Ook wanneer men geen prikkels toedient.

 

Bronnen:

 

 

Deze artikelen vind je waarschijnlijk ook wel interessant:

 

 

Tekst: Martin Reuvekamp

Beheerder: Honden kennis centrum

 

BEKIJK OOK DE REPORTAGE VAN RAMBAM AAN HET EINDE VAN DEZE PAGINA!

En hondenleven lang
Een puppy in huis
Oog voor honden - Sacha Gaus
Stress bij honden
BAT 2.0
Dit is de hond - John Bradshaw

Het valt te betwijfelen of deze politieagent die je in deze opname met verborgen camera na 25 minuten hoort spreken zich wel aan de nieuwe wet zal gaan houden.

Wanneer je deze hele video hebt bekeken zul je ervan overtuigd zijn dat er strengere maatregelen zullen moeten worden genomen en dat er betere handhaving zou moeten zijn (want ook de politie maakt zoals je in deze video ziet zich schuldig aan dierenmishandeling.

RAMBAM Hondentraining
Volg honden kennis centrum op Twitter
Hondenboeken aanbevolen door het Honden Kennis Centrum